Zapraszamy na kolejną odsłonę Fusionease w klubie 55.
Dajmy się wspólnie ponieść magii dźwięków w nurcie fusion...
Wyjątkowo w tym tygodniu zaczynamy ok. 21.00 - z przyczyn natury technicznej.

Decker – gwiazda współczesnej reżyserii operowej. Jego Elektra rozgrywa się w mrocznej, monumentalnej scenografii, której ogrom dominuje nad drobnymi postaciami bohaterów. Prostota i czystość tej wizji pozwala w pełni wybrzmieć poruszającej muzyce Richarda Straussa. Elektra jest opowieścią o rodzinie rozdartej intrygami i przemocą, której członkowie skupiają się wokół charyzmatycznej tytułowej bohaterki. Mit, który na początku dwudziestego wieku stał się podstawą dla jednego z zasadniczych konceptów psychoanalizy, tym razem jest kanwą dla pełnej pasji opowieści operowej, w której skala uczuć oscyluje między miłością a nienawiścią.

Decker – gwiazda współczesnej reżyserii operowej. Jego Elektra rozgrywa się w mrocznej, monumentalnej scenografii, której ogrom dominuje nad drobnymi postaciami bohaterów. Prostota i czystość tej wizji pozwala w pełni wybrzmieć poruszającej muzyce Richarda Straussa. Elektra jest opowieścią o rodzinie rozdartej intrygami i przemocą, której członkowie skupiają się wokół charyzmatycznej tytułowej bohaterki. Mit, który na początku dwudziestego wieku stał się podstawą dla jednego z zasadniczych konceptów psychoanalizy, tym razem jest kanwą dla pełnej pasji opowieści operowej, w której skala uczuć oscyluje między miłością a nienawiścią.

Decker – gwiazda współczesnej reżyserii operowej. Jego Elektra rozgrywa się w mrocznej, monumentalnej scenografii, której ogrom dominuje nad drobnymi postaciami bohaterów. Prostota i czystość tej wizji pozwala w pełni wybrzmieć poruszającej muzyce Richarda Straussa. Elektra jest opowieścią o rodzinie rozdartej intrygami i przemocą, której członkowie skupiają się wokół charyzmatycznej tytułowej bohaterki. Mit, który na początku dwudziestego wieku stał się podstawą dla jednego z zasadniczych konceptów psychoanalizy, tym razem jest kanwą dla pełnej pasji opowieści operowej, w której skala uczuć oscyluje między miłością a nienawiścią.

Premiera, którą Teatr Wielki – Opera Narodowa w Warszawie przygotowuje wspólnie z English National Opera. To jednocześnie pierwsze wystawienie tego dzieła Janáčka na naszej scenie. Katia Kabanowa to opowieść o kobiecie, podejmującej nierówną walkę o prawo do wolności. Zakazana miłość, w której Katia szuka ratunku, ostatecznie przyniesie jej śmierć. Kluczowa scena burzy stanowi jednocześnie obraz uczuć bohaterki, zwalczającej namiętność i stopniowo poddającej się uczuciom, a jednocześnie nieustająco zdolnej zachować swą uczciwość i wrażliwość. Ekspresyjna muzyka Leoša Janáčka, obdarzona niespotykaną siłą czystych uczuć, dodaje dramatowi obyczajowemu wymiaru tragedii. Reżyseruje David Alden, jeden z czołowych amerykańskich twórców operowych, znany zarówno w Ameryce, jak i w Europie. Alden wsławił się kontrowersyjnymi spektaklami wystawianymi od drugiej połowy lat osiemdziesiątych w prestiżowej English National Opera. Wystawił tam m.in. Simona Boccanegrę i Bal maskowy Verdiego, Potępienie Fausta Berlioza, Tristana i Izoldę Wagnera, a jego ostatnia premiera na tej scenie – Jenufa Janáčka w 2006 roku uzyskała tytuł najlepszej premiery operowej sezonu i Nagrodę Laurence’a Oliviera (Olivier Award).

Premiera, którą Teatr Wielki – Opera Narodowa w Warszawie przygotowuje wspólnie z English National Opera. To jednocześnie pierwsze wystawienie tego dzieła Janáčka na naszej scenie. Katia Kabanowa to opowieść o kobiecie, podejmującej nierówną walkę o prawo do wolności. Zakazana miłość, w której Katia szuka ratunku, ostatecznie przyniesie jej śmierć. Kluczowa scena burzy stanowi jednocześnie obraz uczuć bohaterki, zwalczającej namiętność i stopniowo poddającej się uczuciom, a jednocześnie nieustająco zdolnej zachować swą uczciwość i wrażliwość. Ekspresyjna muzyka Leoša Janáčka, obdarzona niespotykaną siłą czystych uczuć, dodaje dramatowi obyczajowemu wymiaru tragedii. Reżyseruje David Alden, jeden z czołowych amerykańskich twórców operowych, znany zarówno w Ameryce, jak i w Europie. Alden wsławił się kontrowersyjnymi spektaklami wystawianymi od drugiej połowy lat osiemdziesiątych w prestiżowej English National Opera. Wystawił tam m.in. Simona Boccanegrę i Bal maskowy Verdiego, Potępienie Fausta Berlioza, Tristana i Izoldę Wagnera, a jego ostatnia premiera na tej scenie – Jenufa Janáčka w 2006 roku uzyskała tytuł najlepszej premiery operowej sezonu i Nagrodę Laurence’a Oliviera (Olivier Award).

25, 27, 29 IV 2010

Premiera, którą Teatr Wielki – Opera Narodowa w Warszawie przygotowuje wspólnie z English National Opera. To jednocześnie pierwsze wystawienie tego dzieła Janáčka na naszej scenie. Katia Kabanowa to opowieść o kobiecie, podejmującej nierówną walkę o prawo do wolności. Zakazana miłość, w której Katia szuka ratunku, ostatecznie przyniesie jej śmierć. Kluczowa scena burzy stanowi jednocześnie obraz uczuć bohaterki, zwalczającej namiętność i stopniowo poddającej się uczuciom, a jednocześnie nieustająco zdolnej zachować swą uczciwość i wrażliwość. Ekspresyjna muzyka Leoša Janáčka, obdarzona niespotykaną siłą czystych uczuć, dodaje dramatowi obyczajowemu wymiaru tragedii. Reżyseruje David Alden, jeden z czołowych amerykańskich twórców operowych, znany zarówno w Ameryce, jak i w Europie. Alden wsławił się kontrowersyjnymi spektaklami wystawianymi od drugiej połowy lat osiemdziesiątych w prestiżowej English National Opera. Wystawił tam m.in. Simona Boccanegrę i Bal maskowy Verdiego, Potępienie Fausta Berlioza, Tristana i Izoldę Wagnera, a jego ostatnia premiera na tej scenie – Jenufa Janáčka w 2006 roku uzyskała tytuł najlepszej premiery operowej sezonu i Nagrodę Laurence’a Oliviera (Olivier Award).

25, 27, 29 IV 2010