W ZSRR oskarżano Muratową o „społeczne ograniczenia” i „ideową infantylność”, o nadmierne oderwanie filmów od rzeczywistości i jednocześnie brak jakiejkolwiek głębi. Zarzucano jej przede wszystkim to, że ani ona, ani jej bohaterowie nie pasowali do ówczesnej rzeczywistości, nie byli przykładnymi ekranowymi bohaterami, z których rosyjskie społeczeństwo mogłoby czerpać wzorce. Czasy zamieniły się. Zamienili się ludzie. Zamieniło się i ich spostrzeganie świata. Teraz postaciom Muratowej przypisywana jest głębia psychologiczna godna Dostojewskiego.
Gazety i czasopisma krzyczały niegdyś o wypaczeniu przez Muratową radzieckich realiów życia. W jakimś sensie tak i było. Wszyscy bohaterowie Kiry Muratowej to po swojemu dysydenci, wewnętrznie rozbici, zamknięci we własnym świecie lub w ramach społeczeństwa. Pozbawieni są przy tym patosu walki. Zamknięci w sobie, zamknięci przez ramy społeczeństwa czy własnej świadomości. Gdy upadły ideologiczne uprzedzenia można już spojrzeć na twórczość Muratowej innymi oczami.
Oprócz filmów Muratowej zapraszamy w czasie przeglądu na wspaniały koncert rosyjskiego barda Leonida Volodko, który wykona pieśni Włodzimierza Wysockiego.
Przed każdym filmem będzie kilkuminutowa prelekcja, na wszystkie filmy
Wstęp wolny.