Francisco Sanchez Gomez – urodził się 21 grudnia 1947 roku w Algeciras (południowa Hiszpania). W wieku 5 lat otrzymał od ojca, wybitnego gitarzysty, Antonio Sancheza, swoją pierwszą gitarę. Ojciec, już od najmłodszych lat Paco dbał o jego wykształcenie muzyczne i był jego nauczycielem. 25 nagranych albumów, setki nagród, oraz wszelkie innowacje jakie wprowadził do muzyki Paco de Lucia, sprawiły, że stał się muzykiem, znanym na całym świecie. W 1965 roku nagrał swój pierwszy album, Dos Guitarras Flamencas. W 1975 roku, wraz z albumem Fuente y Caudal, Paco rozpoczął swój dialog z improwizacją i Rumbą w Entre Dos Aguas. Zdefiniował swój własny styl odbiegający od klasycznych brzmień Flamenco, który zyskał sławę światowego zjawiska. Fundamentem tego była prostota brzmień bębnów, basów i perkusji. Siroco, album najbardziej melodyjnie i harmonijnie zbliżony do dźwięków Flamenco, oraz Luzia, owoc mrocznego okresu nieobecności, były momentem przełomowym w jego twórczości, a intuicja i talent stały się dla Paco de Lucia znakiem rozpoznawczym. Jego muzyczny dialog pomiędzy dźwiękami z Brazylii, jazzem (Larry Coryell, Chick Corea, Al di Meola lub John Mclaughilin), a muzyką klasyczną (Albeniz, Falla, Rodrigo) były źródłem zarówno jego muzycznego niepokoju jak i ogromnej potęgi możliwości. Nie ma zatem wątpliwości, że Paco de Lucia jest jednym z tych, którzy rozpoczęli nowy rozdział w historii muzyki.