„Już? Słuchacie? Świetnie. Oczywiście chcę Wam dzisiaj powiedzieć o Simonie.” – tymi słowami rozpoczyna swoje rozważania Jurand, dawniej Jurek, który nie wie, skąd pomysł kolegów na ksywkę dla niego. Jurand nie czytał Krzyżaków, nie jest też w stanie obejrzeć ich dalej niż do „mój ci on”.

Ale Jurand wie, czym jest społeczeństwo informacyjne. To właśnie ono w styczniu 2007 roku żyło historią kameruńskiego pisarza (?), poety (?), dziennikarza(?), który siedem lat wcześniej uzyskał w Polsce status uchodźcy.

Simon Mol. Czarnoskóry mężczyzna. Atrakcyjny mężczyzna. Mężczyzna wielu kobiet.

Dlaczego przypadek Simona Mola jest niepojęty?

Trudno zrozumieć, czemu człowiek jest w stanie świadomie zarażać kogoś śmiertelną chorobą.

Trudno zrozumieć, czemu oszukuje wszystkich dookoła, a oni - jego kobiety, media, urzędnicy – dają się na to nabrać.

Trudno zrozumieć, jak mógł oszukiwać samego siebie, że wszystko jest w porządku, kiedy nic nie było w porządku.

Z tych wątpliwości powstał ten spektakl.

Nie interesuje nas jednostronny, moralizujący lincz na Simonie. Mało obchodzi też nas dokładne odtworzenie jego historii i sposobu jego zachowania. Ciekawi nas geniusz tej mrocznej postaci. W jaki sposób wpływał na ludzi, jak ich fascynował? Dlaczego ludzie tak łatwo dawali się mu omamiać? Czy sam był rzeczywiście szczęśliwy?

Mamy nadzieję, że spektakl, chociaż prezentujący nieco kontrowersyjny punkt widzenia, da okazję nie tylko do refleksji, ale też do spędzenia kilku ciekawych chwil w teatrze.
Interesujące, który z naszych widzów złapie piłkę...


(Wszystkie postaci oprócz Simona Mola są fikcyjne i ich podobieństwo do osób prawdziwych jest niezamierzone i przypadkowe)