Inspirowane powieścią Brama Stokera Dracula

Dracula Brama Stokera, jeden z najważniejszych tekstów kultury popularnej, doczekał się co najmniej kilkunastu ekranizacji i niezliczonych nawiązań w filmach fabularnych, animowanych, przedstawieniach teatralnych, sztukach plastyczny, reklamach i grach komputerowych. Popkultura żywi się wampiryzmem, lecz jego istotne przesłanie niewiele ją obchodzi. Głębsze znaczenia interesują ją tylko w takim wymiarze, który może podnieść jej atrakcyjność. Temat wampira pojawia się w podaniach ludowych, literaturze pięknej i naukowej na długo przed Stokerem, a wywoływanie w odbiorcach przerażenia nie wyczerpuje jego sensu.

Mit wampiryczny, na który składa się wiara w życie po śmierci i regeneracyjną moc krwi, uważa się za jeden z bardziej trwałych i powszechnych. Filozoficzne i moralne konsekwencje nieśmiertelności, refleksja nad fenomenem życia, głęboko zakorzeniony w kulturze związek miłości i śmierci, konotacje religijne motywu zmartwychwstania upiora – to tylko niewielka część ewokowanych przez wampiryzm tematów.

W postaci Draculi zawsze poszukiwano metafory na miarę współczesności. W powieści Stokera widziano opowieść o ciemnych siłach kryjących się pod powierzchnią wiktoriańskiej pruderii i obraz konfliktu pomiędzy strachem przed niewytłumaczalnym a fascynacją mrocznymi tajemnicami natury. Sięgając po ten psychologiczno-metafizyczny thriller, Grzegorz Jarzyna pokazuje, jak jednostkowe lęki i obsesje materializują się w życiu społecznym. Przede wszystkim jednak to spektakl o wpisanej w ludzką naturę potrzebie transgresji, próbie przekroczenia granic materialnych, społecznych czy symbolicznych, wyzwoleniu z cielesności i tożsamości, o tęsknocie za Innym.

tekst i reżyseria: Grzegorz Jarzyna
scenografia i kostiumy: Magdalena Maciejewska
reżyseria światła: Jacqueline Sobiszewski
muzyka: John Zorn
wideo: Bartek Macias
dramaturgia: Rita Czapka

obsada: Sandra Korzeniak, Katarzyna Warnke, Wolfgang Michael, Jan Englert, Jan Frycz, Krzysztof Franieczek, Marcin Hycnar, Lech Łotocki, Adam Woronowicz

TR Warszawa i Teatr Narodowy
W koprodukcji z Narodowym Instytutem Audiowizualnym, Barbican Theatre w Londynie, Dublin Theatre Festival i Adelaide Festival.
Przy wsparciu Fundacji TR Warszawa.
Strategicznym partnerem zagranicznych prezentacji spektaklu jest Instytut Adama Mickiewicza.

premiera: 12.11.2011

źródło: TR Warszawa