Adaptacja jednej baśni braci Grimm. Opowieść o wdowie, która ma dwie córki. Rodzona jest leniwa, pasierbica pracowita. Pasierbicy wysłanej po wodę, prąd rzeki porywa wiadro. Dorotka bojąc się gniewu macochy, postanawia za wszelka cenę je odnaleźć. Na jej drodze jawią się mówiące jabłoń i piec chlebowy. Pomagając im, Dorotka zaskarbia sobie ich wdzięczność. Spotkana na dalszej drodze tajemnicza staruszka również wynagradza Dorotkę za jej dobre serce. Macocha z zazdrości wysyła w drogę swoją rodzoną córusię… Spektakl uczy, że człowiek dobry, uczynny i pracowity w przeciwieństwie do leniwego i chciwego, może być szczodrze wynagrodzony przez los.