Lidia Serafin co parę lat zmienia stylistykę swoich obrazów i obiektów. Wcześniej istotną rolę w jej twórczości spełniały żywioły powietrza i wody. Artystka malowała fantastyczne zwierzęta, gigantyczne ptaki, anioły, ogromne powierzchnie jezior i stawów, połacie nenufarów. Utrwalała przejawy życia uwikłane w szeroko pojętą naturę, przyrodę; określała tajemniczą istotę ruchu – czasu – przemian materii. Malarkę fascynują bogate konstelacje barw i zestawienie wyszukanych, często pospolitych materii. W latach 80. minionego wieku powstało wiele obrazów wyraźnie zorientowanych społecznie, świadczących o niezwykłej, poetyckiej umiejętności reagowania ich twórczyni na trudną, bolesną rzeczywistość. Od 1988 roku artystka zaczęła podróżować ze swoją córeczką Julią po krajach południowej Europy. Rodzinne przeżycia, emocje, fascynująca natura, zachwycające pejzaże inspirowały Lidię Serafin do stworzenia obrazów pełnych radości i spontaniczności.

źródło: MCKiS