Found footage Johana Grimonpreza w Muranowie

     „Dubel” to film wprowadzający widza w grę z lustrzanymi odbiciami postaci, materiałami archiwalnymi, komentarzami reżysera i czarno - białymi kadrami.  Filmowy kolaż wprowadza w klimat odpadów wizualnej kultury lat 60. Johan Grimonprez prowadzi wielopoziomową grę podwójności zimnej wojny i terroryzmu, kina i telewizji, Alfreda Hitchcooka oraz jego sobowtóra, 11 września i nalotu ptaków na Empire State Building z 1948r. Zdarzenia te umieszcza w niepozbawionej sarkazmu narracji.

     Reżyser igra z napięciem i ironią. W atmosferę spotkania Nikity Chruszczowa z Robertem Nixonem wplata reklamę kawy, która symbolizuje amerykański konsumpcjonizm lat powojennych. Wątek persony Alfreda Hitchcooka przeplatany jest z wypowiedziami Rona Burrage’a, który opowiada o świadomości bycia sobowtórem znanego reżysera. Johan Grimonprez  bawi się tragicznym napięciem między jednostką a jej odbiciem, zastanawiając się nad tym, w jaki sposób odbijamy się w oczach innych. Gra ta przypomina „teorię luster” dramaturga ...

Stella – historia pewnej edukacji

Scenariusz i reżyseria: Sylvie Verheyde

Produkcja: Francja, 2008

     Jest rok 1977, Paryż. Jedenastoletnia Stella, dotychczas uczennica kiepskiej szkoły rejonowej, rozpoczyna naukę w liceum imienia Jean de la Fontaine’a, jednym z lepszych w Paryżu. Rodzice dziewczynki prowadzą knajpę, której stali bywalcy rekrutują się głównie z byłych więźniów, drobnych przestępców i mężczyzn w kwiecie wieku, ale na zasiłku. Stella wszystkich zna, z niektórymi przyjaźni się, i choć wie o życiu znacznie więcej niż chowane pod kloszem koleżanki z elitarnej szkoły, codzienne domowe środowisko wcale na nią źle nie wpływa. Wręcz przeciwnie, dziewczynka zapowiada się na sensownego człowieka, a od swoich znajomych, przebywających całymi dniami w knajpie rodziców, bierze tylko to co dobre.

Ujmujący w filmie Verheyde jest optymistyczny wymiar tej opowieści, która daleka jest jednak od cukierkowatości czy moralizatorstwa. Opozycja między dwoma skrajnie odmiennymi środowiskami społecznymi została przez reżyserkę wiarygodnie ...

„Pewnego lata” na Przeglądzie Nowego Kina Francuskiego

     W piątek (9 kwietnia br.) w ramach Przeglądu Nowego Kina Francuskiego w Kinie Muranów odbyła się projekcja filmu pt. „Pewnego lata” w reżyserii Oliviera Assayas

„Pewnego lata” (L’heure d’été)

Scenariusz i reżyseria: Olivier Assayas

Obsada: Juliette Binoche (Adrienne), Charles Berling (Frédéric), Jérémie Renier (Jérémie), Edit Scob (Hélène) i in.

Kraj i rok produkcji: Francja 2008

     „Pewnego lata” to film, który można określić jako dramat obyczajowy. Jego akcja toczy się we Francji, w 2007 r. Rozpoczyna się od uroczystości rodzinnej, 75–tych urodzin Hélène. Pewnego dnia latem przyjeżdżają na nią jej dzieci: Adrienne, Frédéric i Jérémie wraz ze swoimi rodzinami. Widzimy sielską atmosferę starego, francuskiego domu i ogrodu. Jest to wyjątkowe miejsce. Przed laty żył w nim i tworzył wuj Hélène, słynny malarz Paul ...

Welcome to Tijuana (Niemcy, 2009) 

     "Welcome to Tijuana" to dokument poświęcony nielegalnej imigracji z Meksyku do Stanów Zjednoczonych. Tijuana, z racji sąsiadownia z San Diego, jest najczęściej wybieraną granicą, którą decydują się nielegalnie przekraczać Meksykanie. Film nakręcony jest z perspektywy imigantów mieszkających, lub raczej koczujących, w okolicach przejścia granicznego. Reżyser nie stara się być obiektywny wobec poruszonego przez siebie tematu. Nie wprowadza narratora, a na teść filmu składają się z wypowiedzi Meksykanów i wywiadyów z osobami, które bezpośrdnio zaangażowane są w problem migracji. Jedynie zarysowany zostaje punkt widzenia rządu USA. W filmie przedstawione zostały historie imignatów żyjących w Tijuanie, którzy czekają na odpowiedni momemt na przekroczenie znajdującej się w tym mieście granicy. W większości próby te kończą się porażką. Najczęściej mężczyźni, ale nieraz również całe rodziny, nieskutecznie starają się tygodniami przedostać do USA w poszukawianiu lepszego życia.  

     Film osadzony jest ...

 Kobieta orkiestra – o „Wielkim Apetycie” w Studio Buffo

     W zeszłym tygodniu, w Teatrze Studio Buffo miała miejsce premiera sztuki pt. „Wielki apetyt” – monologu na 40 postaci wg scenariusza nowojorskiej sztuki autorstwa Becky Mode pt. "Fully committed”.

Reżyseria: Paweł Aigner

Adaptacja: Bożena Intrator

W roli głównej: Katarzyna Kwiatkowska

     „Wielki apetyt” to spektakl jednego aktora, a raczej aktorki. Jest to farsa opowiadająca o perypetiach Asi Mioduszewskiej, która jest aktorką, ale nie pracuje w swoim zawodzie, a zajmuje się przyjmowaniem rezerwacji w modnej i ekskluzywnej restauracji. Bardzo trudno o zdobycie stolika, ponieważ lokal cieszy się ogromną popularnością. Telefony się „urywają”, a bohaterka „dwoi się i troi”, by na nie odpowiedzieć. Poniekąd w sensie dosłownym ponieważ jej odtwórczyni – Katarzyna Kwiatkowska – kreuje oprócz Asi wszystkich dzwoniących do niej z prośbą o rezerwację stolika, a ponadto szefa i pracowników restauracji. Łącznie odgrywa ponad 40 osób. Każda z odgrywanej przez nią ...