Twórcy filmu „Połów szczęścia w Jemenie” wydawali mi się bardzo zdeterminowani – historia arabskiego szejka-zapalonego wędkarza chcącego sprowadzić do Jemenu łososie jest tak absurdalna, że potwierdza pogląd o wypaleniu przemysłu filmowego i scenarzystów, którzy już nie mają o czym pisać, bo wszystko już było.

Jednak mimo zaskakującej oprawy, fabuła opiera się na starych jak świat założeniach - nudziarz wiodący mieszczańskie życie i młoda odnosząca sukcesy pani menadżer spotykają się w tzw. niesprzyjających okolicznościach, a w tle rozgrywa się dramatyczna historia angażująca świat polityki i wielkich pieniędzy. Świat polityki uosabia rzecznik prasowa premiera - absolutnie genialna i rozśmieszająca do łez Kristin Scott Thomas , która mogłaby sama udźwignąć ten film, a towarzyszą jej przecież Ewan McGregor i Emily Blunt w rolach głównych. Koncepcja nadawania przez rząd brytyjski wagi projektowi transferu łososi przypomina nieco wywołaną dla potrzeb wizerunkowych wojnę w nieistniejącym kraju z niezrównanego „Wag the dog”. Jednak istotniejsze ...

Ciemna strona Rosji

W marcu w Kinotece mieliśmy okazję obejrzeć trzy świetne filmy o rosyjskiej współczesności w cyklu Nowe oblicza Rosji. Elena, Chodorkowski, Szczęście ty moje, dwie fabuły i dokument przedstawiają prawdziwy obraz byłego Związku Radzieckiego.

Elena to trzeci film Andrieja Zwiagincewa, apokaliptyczna wizja codzienności. Tytułowa, główna bohaterka opiekuje się swoim bogatym mężem i wspomaga finansowo niepracującego syna oraz jego rodzinę. Rytm filmu wyznaczają jej codzienne czynności, śniadanie dla męża, sprzątanie, pomoc synowi, któremu oddaje swoją emeryturę. Ujęcia scen są statyczne, „sterylne”,długie i obiektywne. Przypatrujemy się wydarzaniom niczym laborant myszom, reżyser świadomie prowadzi akcję powoli, i zbrodnia którą w końcu popełnia bohaterka bezpośrednio nas nie dotyka. Zwiagincew zostawia widzowi ocenę moralną, jest zbrodnia nie ma jednak kary, film nie przynosi oczekiwanego katharsis. Reżyser pokazuje zderzenie dwóch światów, mieszkańców apartamentowców z mieszkańcami blokowisk, jak wspomina, celowo nie zaznacza w jakim mieście dzieje ...

Requiem Wolfganga Amadeusza Mozarta jest jednym z najbardziej wybitnych i wyrazistych dzieł w historii muzyki.  Utwór jest przeważnie wykonywany w okresie wielkopostnym, a także w momentach żałoby. W tym sezonie warto wybrać się na trwający obecnie cykl koncertów Chóru ARTOS oraz Sinfonii Viva, gdzie Requiem jest prezentowane na najwyższym poziomie.

ARTOS istnieje zaledwie od roku. Pod kierownictwem Danuty Chmurskiej, zasłużonej pedagog śpiewu i dyrygentki, uzyskał wspaniały poziom oraz jednorodne brzmienie. Chór należy do Towarzystwa Muzycznego ARTOS im. Władysława Skoraczewskiego, wybitnego śpiewaka operowego i harcmistrza. W Towarzystwie funkcjonuje także grupa dziecięca, która występuje w spektaklach Teatru Wielkiego – Opery Narodowej.

Natomiast Sinfonia Viva już od dłuższego czasu świeci tryumfy pod batutą znakomitego muzyka Tomasza Radziwonowicza. Ma na swoim koncie koncerty zagraniczne, a także niezliczone udane wykonania klasyki.

Oba zespoły połączyły siły w Requiem i zrobiły to doskonale. Radziwonowicz wspaniale poprowadził chór, pięknie eksponując najważniejsze fragmenty dzieła ...

Własnie ukazał się kolejny numer gazety "Zupełnie inny świat". To czasopismo niezwykłe - autorzy tekstów nie są zawodowcami, wśród nich można spotkać uczniów, studentów, wychowanków świetlicy socjoterapeutycznej, doktorantów czy animatorów kultury. Autorów tekstów łączy jedno, wszyscy chcą wypowiedzieć się w swoim imieniu na ważny dla siebie temat. Czasopismo wydawane jest przez Stowarzyszenie Serduszko dla Dzieci, które już od 17 lat pracuje z młodzieżą zagrożoną wykluczeniem społecznym. Tematem przewodnim najnowszego numeru jest tabu.

Jeśli spodziewamy się znaleźć rozdmuchane analizy dotyczące tego co zwykliśmy kojarzyć z tabu to się zawiedziemy. Jest tu o alkoholu, przemocy domowej i każe śmierci. Jest rozmowa z Iwoną Guzowską  i Grzegorzem Bendą. Alternatywna muzyka oraz sport i wieści z miasta.

Gazeta jest ciekawą i różnorodną wypowiedzią na tematy społeczno - kulturalne. Nie ograniczona żadnymi ramami, nie nastawiona na zysk a przez to szczera i  dosadna w wypowiedziach. Gazeta ...

Królewnę Śnieżkę  w reżyserii Tarsema Singha możemy oglądać w polskich kinach od 16 marca, co warto zaznaczyć – o kilka dni wcześniej, niż widzowie amerykańscy. Pokaz prasowy filmu urozmaiciła prelekcja Pani Ewy Doroty Ostaszewskiej, która jest koordynatorką projektu Nie Opowiadaj Mi Bajek, przygotowanego przez Goethe-Institut w Warszawie, z okazji 200. rocznicy pierwszego wydania baśni braci Grimm, „Kinder und Hausmärchen”.

              Bracia Grimm chodzili po wioskach i wysłuchiwali historii opowiadanych przez miejscowe kobiety, które były specjalistkami w dziedzinie opowiadania. Spisywali i urozmaicali te opowieści tak, aby były bardziej optymistyczne. Przekładem jest historia o Królewnie Śnieżce. Tytułowa bohaterka w oryginalnej wersji, została wygnana z królestwa przez własną zazdrosną matkę. Zaskakującym może być też fakt, iż pierwsze wydanie baśni było przeznaczone dla dorosłych. Dopiero druga edycja została napisana dla młodszych odbiorców.

              Film Królewna Śnieżka nawiązuje do historii baśni i ich wersji dla dorosłych. Wydaje mi się bowiem ...