„Wszystko co najważniejsze” to zbiór wspomnień Oli Watowej, żony poety futurysty Aleksandra Wata. Miłość do męża stanowi główną oś wydarzeń, przeżyć i wspomnień autorki. Ich wspólne życie naznaczone jest licznymi cierpieniami i dramatami, nieodłącznie związanymi z wydarzeniami historycznymi dwudziestego wieku, ale tytułowe „Wszystko, co najważniejsze” pozwala obojgu stawiać czoła przeciwnościom losu.

Oprócz przejmującej warstwy uczuciowej, sentymentalnej, książka stanowi interesujący, wartościowy poznawczo zapis losów polskich inteligentów czasów wojennych i powojennych, trudności, jakie stawały przed tymi, którzy w imię wierności sobie i własnym przekonaniom mieli dość odwagi, by powiedzieć „nie” władzy sowieckiej. Ola Watowa przypłaciła to stanowcze „nie” zsyłką na Sybir, gdzie musiała walczyć o przetrwanie nie tylko swoje, ale i małego synka, Andrzeja. Drobiazgowo opisuje swoje dramatyczne losy, połączone z obserwacją zdziczenia obyczajów i zaniku ludzkich odruchów w nielitościwej krainie. Interesującym aspektem wspomnień są przewijające się przez nie sztandarowe postaci świata intelektualnego tamtego okresu, Miłosz, Broniewski, Borowski i wielu innych. Ciekawostką jest opis spotkania z postacią stojącą na przeciwległym biegunie racjonalnego świata wymienionych: ojcem Pio. Całość wspomnień wzbogacają liczne fotografie pochodzącego z prywatnego archiwum rodzinnego wspomnianego syna Watów.

Wspomnienia te, obfitujące w całą gamę emocji, uczuć, liczne zwroty akcji, stanowią  fantastyczny materiał na scenariusz filmowy. Zresztą tego samego zdania musiał być reżyser Gliński, który faktycznie posłużył się nimi jako kanwą do materiału filmowego, w rolach małżonków obsadzając Krzysztofa Globisza i Ewę Skibińską.