-
OKÓLNIK CZADU!
Pomimo tego, że ul. Okólnik znajduje się w samym centrum Warszawy, to wydaje się jakby Uniwersytet Muzyczny Fryderyka Chopina położony był jakby troszkę na uboczu. I to nie tylko w sensie dosłownym ale również w przenośni. Uczelnia posiada w pełni profesjonalną salę koncertową z bardzo dobrą akustyką, w której odbywają się znakomite koncerty, jednak trafiają tu prawie wyłącznie koneserzy. Ale!....., kto trafił tu chociaż raz, na pewno będzie przychodził częściej.
4 stycznia 2011 r. w ramach cyklu Środa na Okólniku odbył się spektakl Dorota Sroczyńska i jej goście. Gospodyni wieczoru, która jest profesorem w Katedrze Instrumentów Smyczkowych, zaproponowała widzom program składający się z dwóch części.
W pierwszej, trochę spokojniejszej, wystąpiła osobiście wspólnie z młodymi, wielce utalentowanymi artystami – studentami Uniwersytetu. Jak powiedziała Pani Profesor: „mając TAKICH studentów jestem spokojna o przyszłość polskiej muzyki!”. Trafna ocena! W tej części programu ...
czytaj więcej
-
Grupa Rafała Kmity
czytaj więcej
„Pieśni z szynela”
wydanie II 2010
Grupa Rafała Kmity, istniejąca już od 1993 roku, tworzy niezwykłe
spektakle teatralne, ozdabiając je liryczną muzyką. Przedstawieniom
towarzyszy zawsze oprawa muzyczna, której efektami są płyty - słyszymy na nich efektowne popisy twórców. Esencją ich muzyki jest to, że oddaje klimat przedstawienia i jest integralną częścią spektaklu.
Czternaście lat temu miała miejsce premiera spektaklu „Wszyscyśmy z jednego szynela” i jej sukces został ukoronowany intrygująca płytą
„Pieśni z szynela”. Otrzymujemy tu zestaw piosenek osadzonych w klimacie Carskiej Rosji czasów Dostojewskiego czy Tołstoja. Punktem wyjścia dla spektaklu - i tym samym muzyki - było opowiadanie Gogola „Szynel”, co naturalnie kieruje klimat całości ku określonej stylistyce. A więc mamy tu odwołania do rosyjskiego folkloru, trochę naiwnego postrzegania Rosji tamtych lat. Jest to zbiór lekkich, lecz bardzo lirycznych utworów z pogranicza piosenki teatralnej, poezji śpiewanej i folkloru ojczyzny Puszkina. Niezwykłe jest w tym ...
-
Kiedy przychodzi do analizy książki autorki dobrej, błyskotliwej, o stylu gładkim jak powierzchnia lustra i to do tego noblistki, recenzent powinien być ostrożny, powinien stąpać bezszelestnie po gąszczu słów, tak by nie dać się zwieść głosom innych, nie poprzestać na powtarzaniu frazesów.
Książka Doris Lessing jest trzecim tomem cyklu "Dzieci przemocy", traktującego o życiu Marty Quest - niebanalnej angielskiej komunistki. Tyle formalności.
Lessing pisze gładko o zjawiskach i specyfice świata uwikłanego w wojny, rzeczywistości kolonialnej, patriarchalnej i na wskroś przenikniętej ideologią. Ci, którzy mówią, iż autorka jest zwolenniczką wolnościowych doktryn, niewiele różnią się od tych, którzy temu zaprzeczają. Lessing jest tak samo feministyczna co antyfeministyczna, tak samo prokomunistyczna, co świadoma pułapek tkwiących w słowach Marksa. Prawda u Lessing leży gdzieś pośrodku, gdzieś w ciasnej sali przepełnionej politycznie zaangazowanymi "białymi" w samym sercu angielskich kolonii w Afryce Środkowej. To czego można być pewnym sięgając po Lessing ...
czytaj więcej
-
czytaj więcej
"Bez słów" Michelangelo Frammartino
Czy w filmie potrzebny jest dialog? Niekoniecznie, udowadnia Michelangelo Frammartino w „Le quatro volte”. Jest to opowieść o starym, schorowanym pasterzu żyjącym w małej wiosce w Kalabrii. Każdy jego dzień jest podobny, toczy się wokół kóz i jego choroby. Codzienny wypas zwierząt, potem wizyta w kościele po pył zebrany z podłogi, który starzec uważa za cudowne lekarstwo podtrzymujące go przy życiu.
W filmie obserwujemy nieistotnego człowieka z malutkiej miejscowości. Mimo iż temat ten wydaje się pozornie nieciekawy, obraz ten fascynuje. Takich ludzi są tysiące, ale nigdy nie mamy szansy im się bliżej przyjrzeć, zastanowić się nad ludzkim losem wpisanym w naturę. Gdy starzec umiera nic się nie zmienia, on jest tylko niewielką, nieistotną częścią tego świata, wszystko toczy się tak samo jak przed jego śmiercią. Michelangelo Frammartino pokazuje jednocześnie jak ważna jest w wiara. Starzec co noc miesza przyniesiony kurz z kościoła ...
-
czytaj więcej
„Malowany ptak” Jerzy Kosiński
„Malowany ptak” (wyd. Albatros) to najsłynniejszy utwór w pisarskim dorobku Jeszego Kosińskiego. Zagwarantował mu spektakularny sukces, drogę na sam szczyt amerykańskiej pisarskiej socjety (m. in. stanowisko prezesa amerykańskiego PEN clubu) – to najpierw, później zaś, nie mniej spektakularnym zakończony samobójstwem upadek. Dokładniej rzecz biorąc przyczyną klęski – o ile możemy się tu posłużyć tym słowem, była nie sama książka i nie ona jedna, a raczej legenda, którą wokół niej i swego życia nadbudował Kosiński. Wyczuwając amerykańskie nastroje i zapotrzebowania, manifestował fabułę „Malowanego ptaka” jako autobiograficzną – prezentującą jego prawdziwe losy jako dziecka w ogarniętej chaosem drugiej wojny światowej Polsce.
I nic w tym dziwnego, że takie przedstawienie stanu rzeczy wzbudzało sensację: utwór pokazuje najczarniejsze krańce wachlarza ludzkich zachowań. Wioski na kresach wschodnich, po których błąka się chłopiec – pochodzenia ni to żydowskiego, ni to romskiego – miast, jak pragnęli jego rodzice: stanowić dlań ocalenie ...
-
Daniel Knox to bohater stworzony przez Will’a Adamsa, po raz pierwszy pojawiający w jego debiutanckiej powieści „Szyfr Aleksandra Wielkiego”. Jak na Indianę Jonesa dwudziestego pierwszego wieku przystało, Knox zajmuje się nie tylko archeologią, ale jest również wykwalifikowanym nurkiem. Dzieli czas pomiędzy nurkowanie w wodne otchłanie a otchłanie minionych wieków, kryjących nierozwiązane dotąd zagadki.
O ile w pierwszej powieści młody archeolog poświęca się poszukiwaniom zaginionego grobowca Aleksandra Macedońskiego, o tyle w części kolejnej – najnowszej – „Grocie skarbów”, zgłębia tajemnice pochówku pierwszych rodziców Adama i Ewy oraz biblijnych patriarchów, chcąc dociec, czy exodus Izraelitów z Egiptu faktycznie miał miejsce.
Na przeszkodzie staje mu wyjątkowo groźny, bo fanatyczny przeciwnik, głosiciel teorii o rychłym końcu świata, święcie wierzący we własne posłannictwo i konieczność wykonania powierzonej przez Boga misji w charakterze „Żołnierza Pana”. Wszystko to w ramach toczącej się w egipskich realiach w szybkim tempie, w liczne zwroty ...
czytaj więcej
-
czytaj więcej
„Być Szkotem” Sean Connery i Murray Grigor
Najlepszy z Bondów – jak sądzi wielu – wydał biografię napisaną przy pomocy Murraya Grigor’a (szkocki dokumentalista, pisarz, kurator wystaw, a prywatnie także jego przyjaciel). Mowa rzecz jasna o Seannie Connory’m, który w poczet swych zasług otrzymał od brytyjskiej królowej szlachectwo – co niewątpliwie świadczy o skali jego dokonań.
Tytuł książki – „Być Szkotem” (wyd. Albatros) – sygnalizuje, że kraj pochodzenia aktora nie będzie jedynie tłem dla rozważań o jego życiu, lecz jego opis stanowić będzie element równie istotny. Jak pisze wydawca: „W napisanej z humorem opowieści Connery przedstawia siebie jako stuprocentowego Szkota, Szkota i jeszcze raz – Szkota. Cała książka jest zresztą wielkim peanem na temat Szkocji i szkockości”. Zatem z jednej strony dowiadując się o takich faktach z życia mnicha z „Imienia róży” jak to, że bardzo wcześnie rzucił szkołę by na życie zarabiać jako mleczarz, z drugiej śledzimy historię ...
-
czytaj więcej
„Aurora i Archanioł”, reż. Augustyn Diaz Ynes
Tytułowa bohaterka: Aurora - wywodząca się ze środowiska prostytutek i kryminalistek, przedstawionych jako silne kobiety połączone solidarnością płynącą ze wspólnoty płci - w efekcie nieudanej próby kradzieży ląduje w więzieniu.
Jej siostra – Ana, wydawałoby się że na skutek uśmiechu losu – bierze ślub z bajecznie bogatym Felixem, handlarzem narkotyków. Jednak wnet okazuje się, że bajkowe wesele było zapowiedzią szarej codzienności, zamknięcia w złotej klatce i siniaków od brutalnego męża. Chcąc zemścić się na Felixie, Ana - obok topienia smutków w alkoholu - zaczyna obmyślać przewrotny plan: jak okraść wpływowego męża.
Gdy pobita przezeń do nieprzytomności w stanie śpiączki ląduje w szpitalu, jej przyjaciółki, wraz z Aurorą, której ułatwiły wyjście z więzienia, zabierają się za jego realizację. Mszczą się zatem na wrogu, który pozbawił zdrowia a najprawdopodobniej i życia jedną z nich, robiąc to, co najlepiej potrafią: dokonując rabunku, wykazując się ...
<< 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 32 33 34 35 36 37 38 39 40 41 42 43 44 45 46 47 48 49 50 51 52 53 54 55 56 57 58 59 60 61 62 63 64 65 66 67 68 69 70 71 72 73 74 75 76 77 78 79 80 81 82 83 84 85 86 87 88 >>