„Deaf life”

Scenariusz (na podstawie prawdziwej historii): Marta Abramczyk

Reżyseria: Szymon Manowski

Obsada: Marta Abramczyk (Ola), Kinga Pomian (Agnieszka) i in.

Muzyka: 4est Beatz, Krzysztof Piotrak „MMX”, Dominik Królikowski „Karl EMWV”       

Ten krótkometrażowy (43 minuty) film opowiada historię przyjaźni dwóch nastolatek: Oli, która straciła słuch w wieku 1,5 roku oraz Agnieszki, która uległa wypadkowi - w jego wyniku i u niej doszło do utraty słuchu. Ola jako dziecko była wyśmiewana przez rówieśników. Dziewczęta spotykają się w szkole dla młodzieży niesłyszącej, do której musiała przenieść się Agnieszka. Tam w nowe środowisko wprowadza ją sympatyczna i uśmiechnięta Ola, która zna język migowy, potrafi modelować głos i czyta z ruchu warg. Pasją Agnieszki przed wypadkiem był taniec, odnosiła w tej dziedzinie duże sukcesy. Nie rezygnuje z niego, co więcej wprowadza w świat tańca i uczy Olę. Agnieszka ma wszczepiony implant słuchowy. Film pokazuje, że jest on wielka nadzieją głuchych i głęboko niedosłyszących. To elektroniczne urządzenie wszczepiane jest do czaszki, potrafi odbierać impulsy z zewnątrz i przekazywać je do nerwów słuchowych. Mimo posiadania implantu Agnieszka nie zawsze rozumie co ktoś mówi, szczególnie, gdy mówi za szybko.

Film opowiada o przyjaźni, wykluczeniu, marzeniach i ich realizacji, ale także o codziennych trudnościach i barierach, jakie napotykają niesłyszący. Wprowadza nas częściowo w ich sytuację. Młodzi ludzie, mimo, iż nie słyszą (bądź słyszą niektóre tylko dźwięki), potrafią mówić, tańczyć, grać na bębnach, mają swoje ambicje, chcą studiować - po prostu normalnie funkcjonować. Wbrew pozorom nie jest to „świat ciszy” - są w swych działaniach głośni. Pragną, by słyszący ich usłyszeli, zrozumieli ich położenie i mieli więcej cierpliwości w kontaktach z nimi. Komunikacja jest dla nich procesem trudnym.

O tym z jakimi komplikacjami  przebiega, przekonała nas druga część spotkania „Puzzle – jak składać całość z fragmentów” – zabawa integracyjna, którą poprowadziła Czesława Abramczyk (prywatnie mama Marty). Pokazała, jak osoby głuche muszą budować całość informacji na podstawie drobnych fragmentów. W pierwszym zadaniu trzeba było odczytać z ruchu warg, jakie słowa wypowiada postać na ekranie. Następne zagadki pokazały, jak długo z fragmentów powstaje cały obraz. Wymagały dużej cierpliwości. Zabawa uzmysłowiła słyszącym jak trudno porozumieć się niesłyszącym. To, że wzajemna komunikacja była możliwa w ciągu całego spotkania zawdzięczamy panu Tomaszowi Smakowskiemu, biegłemu tłumaczowi Polskiego Języka Migowego. Po części oficjalnej, twórcy filmu i widzowie przenieśli się do kawiarni Kina Muranów, gdzie można było porozmawiać i zdobyć autografy.

Kolejne pokazy filmu odbędą się: 10 marca 2010 w Warszawie (NoveKino Praha) w ramach III Praskiego Festiwalu Filmów Młodzieżowych, 13 marca w Gdańsku (Gdański Archipelag Kultury – Klub Winda) i 19 kwietnia w Lublinie (Uniwersytet Przyrodniczy w Lublinie).

Tekst i foto: Ewa Balana