Drugie urodziny Najebany Crew i występ Małpy, człowieka, który ostatnio zrobił spore zamieszanie w undergroundzie, przyciągnęły do klubu Punkt & Radio Luksembourg masę fanów. Tego wieczora, w przepełnionej tytoniowym dymem sali, wystąpili: Klasiik, Enson, TłustyKot & DJ Bidi, no i przez wszystkich oczekiwany, ten, który miał to rzucić – Małpa. 

O godzinie 21.50 scena wystartowała. A konkretnie prowadzący Muflon ze swoim freestyl’em. Zapowiada pierwszych gości i na deski wchodzą Klasiik i kumpel 3-6. Praca Praca to pierwszy kawałek. Nagłośnienie pozostawiało dużo do życzenia, pod sceną też bez większych emocji. No, ale gramy dalej i Wołam Was. Jakość dźwięku i jego natężenie zdecydowanie poprawiło się przy następnym kawałku – Życie, kurwa. Nareszcie jest głośno, ale i tak większość osób zajęta jest pogaduszkami, grą w piłkarzyki (pozdrawiam;) i spożywaniem złotego napoju. Po chwili witamy wchodzącego na scenę Flinta i razem z Klasiikiem wykonują kawałek o tym jak spoko jest ich ...

„Deaf life”

Scenariusz (na podstawie prawdziwej historii): Marta Abramczyk

Reżyseria: Szymon Manowski

Obsada: Marta Abramczyk (Ola), Kinga Pomian (Agnieszka) i in.

Muzyka: 4est Beatz, Krzysztof Piotrak „MMX”, Dominik Królikowski „Karl EMWV”       

Ten krótkometrażowy (43 minuty) film opowiada historię przyjaźni dwóch nastolatek: Oli, która straciła słuch w wieku 1,5 roku oraz Agnieszki, która uległa wypadkowi - w jego wyniku i u niej doszło do utraty słuchu. Ola jako dziecko była wyśmiewana przez rówieśników. Dziewczęta spotykają się w szkole dla młodzieży niesłyszącej, do której musiała przenieść się Agnieszka. Tam w nowe środowisko wprowadza ją sympatyczna i uśmiechnięta Ola, która zna język migowy, potrafi modelować głos i czyta z ruchu warg. Pasją Agnieszki przed wypadkiem był taniec, odnosiła w tej dziedzinie duże sukcesy. Nie rezygnuje z niego, co więcej wprowadza w świat tańca i uczy Olę. Agnieszka ma wszczepiony implant słuchowy. Film pokazuje, że ...

Burrowing, Man tänker sitt      

Motto:

„Większość rzeczy, które moi sąsiedzi nazywają dobrymi, ja uważam za złe.         I jeśli czegokolwiek w życiu żałuję, to właśnie swojego dobrego zachowania.”     

•  
  •  
    •  
      •  
        •  

          Henry David Thoreau

    Film szwedzkich reżyserów Henrika Hellströma i Fredrika Wenzela opowiada widzom historię mieszkańców osiedla domków jednorodzinnych. Opowieść snuje chłopiec (świetna rola Sebastiana Eklunda) który przygląda się rodzinie i sąsiadom. Mieszkańcy zawieszeni są w stagnacji, towarzyszy im poczucie rutyny i bezcelowości życia.     

Akcja filmu toczy się powoli, pozwalając na kontemplację działań postaci. Jimmy jest mężczyzną w średnim wieku, który mieszka razem z rodzicami. W przestrzeni komfortowych, identycznych domków przypominających labirynt, snuje się razem ze swoim dzieckiem. Jego przeciwieństwem jest Anders, pozornie mężczyzna sukcesu. Bohaterów łączy poczucie wyalienowania i braku szczęścia. Melancholijne zdjęcia i magnetyczna muzyka Erica Enocksonna zanurzają widzów w obrazie wykreowanym przez reżyser ...

„Rzeczpospolita papieska” - o państwie polskim według Jana Pawła II

„Rzeczpospolita papieska. Jan Paweł II o Polsce do Polaków”. Tomasz P. Terlikowski. Centrum Myśli Jana Pawła II, Warszawa 2009 r.

      Książka Tomasza P. Terlikowskiego otwiera dyskusję dość nietypową, bo w przestrzeni książkowej, w ramach serii „Projekt Polska”. Została ona zaproponowana przez Centrum Myśli Jana Pawła II polskim badaczom, publicystom i komentatorom reprezentującym różne poglądy i mającym różne doświadczenie życiowe po to, by wypowiedzieli się oni na temat spuścizny Papieża Polaka i jego wizji Polski.

      Tomasz P. Terlikowski jest działaczem katolickim, dziennikarzem i publicystą o dużym dorobku, doktorem filozofii , tłumaczem i redaktorem naczelnym Ekumenicznej Agencji Informacyjnej. Autor podejmuje w książce próbę opisania projektu, jaki Jan Paweł II stworzył dla Polski, nazywa go Rzeczpospolita papieską i jako główny cel bierze sobie jego przedstawienie i pokazanie. Zdaje sobie sprawę, ze jego interpretacja nie jest jedyna, co zaznacza we wstępie ...